ملون‌هایی که درد مردم ندارند

این روزها شاهد تَکرار پشیمانی افرادی هستیم که سال گذشته در همین زمان تقریبا به جز چشمانشان همه ظاهر خود را بنفش و سبز کرده بودند و تلاش می‌کردند که روحانی برای دومین‌بار رئیس‌جمهور شود. این افراد در حالی از میتینگ‌های سیاسی تهران تا شهرستان‌ها با مردم همراه شده بودند که حتی در گفت‌و‌گو با طرفداران بنفش توان توضیح درباره وعده‌های عملی نشده چهار سال گذشته روحانی را نداشتند. موج پشیمانی سلبریتی‌ها از رای به روحانی ادامه دارد. در روزهای اخیر تعدادی از هنرمندان که در دوران انتخابات ریاست جمهوری با شعار «با روحانی تا ۱۴۰۰» در فضای مجازی خودنمایی می‌کردند، حالا در صف منتقدان سرسخت روحانی قرار گرفته‌اند.
روز اعلام نتایج هم هر کدام چنان آواز پیروزی سر دادند و یکی یکی ابراز خوشحالی کردند که گویا نقشه راه محبوبشان را دیده و منطقی انتخاب کرده‌اند و می‌دانستند ایران گلستان می‌شود! اما همین افراد در مسیر یکساله‌ای که از طرفداری تا منتقد بودن پیمودند بارها و بارها در فواصل مختلف رایشان را پس گرفته‌اند! عمده‌ترین مواقع هم یکبار به خاطر بالا رفتن عوارض خروج از کشور و حالا به دلیل گرانی ارز! نکته مهم این پشیمانی هم دردآورترین جای داستان است که نشان از واقعیتی خطرناک دارد.
اگر دقت کرده باشید سلبریتی‌ها یکبار به دلیل بالا رفتن عوارض خروج از کشور یکبار به دلیل گرانی دلار گروهی به پشیمانی روی آوردند و رایشان را پس گرفتند! آنها نه به خاطر قصور دولت در کمک به زلزله‌زدگان کرمانشاه، نه به خاطر وعده‌های محقق نشده گشایش اقتصادی با امضای برجام و نه به خاطر انتخاب غلط شورای شهر که منجر به استعفای سوم نجفی بیمار از پست‌جدید شد و حتی نه به خاطر آنهایی که این روزها نان برای خوردن ندارند! به هیچ کدام از این دلایل نیست که سلبریتی‌ها امروز از رای به روحانی پشیمان شده‌اند.
هنرمندانی که ادعای داشتن درد مردم را دارند حتی اگر می‌خواستند از همتایان غربی خود الگو گیرند هم باید برای مسایلی عمومی‌تر از رئیس‌جمهوری مطالبه می‌کردند و مطالبه‌گری را به مردم منتقل می‌کردند نه اینکه با مهندسی انتخابات و به دلیل منافع شخصی حق‌الناس رای مردم را به سمت کاندیدایی ببرند که حتی خودشان از مطالبه‌گری از او عاجزند!
به طور مثال یکی از بازیگران سینما و تلویزیون با انتشار کلیپی گفت: «تو دوره‌ای که هزارتا اتفاق می‌افتد و هیچ‌کس هم گردن نمی‌گیرد، آدم باید فقط تاسف بخورد. خبری از آقای سیف نیست. خبری از آقای رئیس‌جمهور نیست. هیچ کدوم اینها هم که عذرخواهی نمی‌کنند بابت اتفاق‌های پیش آمده. پس من از تک‌تک ایرانی‌ها که باعث شدند به آقای روحانی رای بدهند عذرخواهی می‌کنم. چقدر من و رفقام تبلیغ کردیم. چقدر من زحمت کشیدم تو ستاد آقای روحانی. من عذر می‌خواهم که به آقای روحانی رای داده‌ام. واقعا شاکی هستم. واقعا از مردم عذر می‌خواهم ببخشید من به آقای روحانی رای دادم ببخشید که ما و همکارهای دیگرم باعث شدیم به آقای روحانی رای بدهید. ببخشید.».
یکی دیگر از بازیگرانی که مردم را تشویق به رای دادن به روحانی کرده بود. حالا می‌نویسد: «جناب آقای روحانی، رئیس‌جمهور گرامی برای امثال من به خاطر حمایت از شما آبرویی پیش مردم نمونده، یکم به فکر خودتون باشید».
آقازاده‌ای هم که طرفدار روحانی بود می‌نویسد: «در ایام انتخابات و در سخنرانی‌ها به مخاطبین می‌گفتم برای اینکه رخدادهای تلخی نظیر بالا رفتن یک شبه قیمت ارز و سکه در دوره احمدی‌نژاد تکرار نشود به روحانی رای دهید چون دولت او دولت ثبات است امروز با دیدن دلار ۵۷۰۰ تومانی با صراحت بابت این بخش از سخنانم عذرخواهی و استغفار می‌کنم.».

اصلاح‌طلبان: سلبریتی‌ها شعور سیاسی ندارند!
جالب‌تر آن که رسانه‌های جریان اصلاح‌طلب که برای پیروزی در انتخابات به سلبریتی‌ها به چشم ماشین جمع‌آوری رای نگاه می‌کردند، از رفتار امروز آنها انتقاد می‌کنند و آنها را بی‌سواد خطاب می‌کنند. به طور مثال یکی از نشریات در مطلبی انتقادی با عنوان «سیاست‌ورزی به روش سلبریتی‌ها» نوشت: «همراهی با جریان‌های سیاسی باید همراه با شعور سیاسی باشد وگرنه بعد از مدتی یا به تندروی دچار می‌شود یا از راه بازمی‌ماند. همراهی هنرمندان با کمپین‌های انتخاباتی نیز باید با توجه به مشخصات سیاسیون و توانایی‌هایشان باشد. قرار نیست هنرمندی که در جامعه محبوب است روزی از سیاستمداری حمایت کند و یک روز دیگر از بنیان منکر حمایت شود. آنچه امروز در جامعه اتفاق افتاده سیاست‌ورزی کسانی است که با موج‌های دیگر همراه می‌شوند و عده‌ای را نیز با خود می‌برند».
پیش از این نیز یک روزنامه اصلاح‌طلب در واکنشی نامناسب نوشته بود: «سلبریتی‌های ایرانی فاقد دانش عمیق هستند».
این واکنش‌ها در حالی است که روزنامه‌های اصلاح‌طلب در روزهای تبلیغات ریاست جمهوری ۹۶ به بازتاب گسترده اظهارات هنرمندان در میتینگ‌های انتخاباتی روحانی می‌پرداختند.

چرا از پشیمانی دلخوریم
اینکه تعداد زیادی از سلبریتی‌ها نظرشان را در انتخابات عنوان کنند و حتی در صفحات شخصی‌شان از نامزد مورد نظرشان حمایت کنند، موضوعی است که در تمام دنیا وجود دارد و به هیچ‌وجه ایرادی در این‌باره وجود ندارد اما نکته‌ای که طیف گسترده‌ای از مردم انتقاد دارند این است که چرا سلبریتی‌هایی که با آن آب و تاب از کاندیدای مورد نظرشان حمایت می‌کردند کمتر از یک سال نشده چنین واکنش‌هایی نشان می‌دهند. و این واکنش‌ها را در قالب به خطر افتادن منافع خودشان مطرح می‌کنند.
سلبریتی‌ها ابتدا با بالا رفتن عوارض خروج از کشور به توسعه هشتک #پشیمانیم روی آوردند و بعد از گرانی ارز شروع به عذرخواهی و استغفار کردند، در حالی که از هنرمند طرفدار مردم انتظار می‌رود برای مباحث عمومی‌تر و مردمی‌تر دست به مطالبه‌گری بزنند و پشیمان شوند و لاغیر... از طرف دیگر اگر سلبریتی‌ها از بی‌سواد خوانده شدن ناراحت می‌شوند باید توضیح بدهند که براساس کدام سواد سیاسی بعد از دیدن اتفاقات چهار ساله نخست دولت روحانی برای استمرار ریاستش تلاش کردند؟! آنها باید به افکار عمومی پاسخ دهند که دقیقا کدام وعده روحانی را در دوره نخست محقق شده دیدند که فکر کردند او حرف و عملش یکسان است و حالا خلاف آن را دیده‌اند؟! واقعیت تلخ خبر از طرفداری برای منافع شخصی و پشیمانی برای حفظ جایگاه خود می‌دهد واقعیتی که جز سوء‌استفاده سلبریتی‌‌ها از حمایت مردم نمی‌تواند از چیز دیگری نشات گرفته باشد.

مقصران اصلی
اما شاید سلبیریتی‌ها و مردمی که اغلب با هیجان و تَکرار رای می‌دهند مقصر اصلی داستان نباشند. مقصر اصلی کسانی هستند که به جای حرف در میدان عمل به راه‌حل‌هایی مانند همراه ساختن غیرسیاسیون و سوء‌استفاده از چهره‌های شاخص برای رای‌آوری فکر می‌کنند. فرقی ندارد روحانی و قطار هنرمندان پشت سرش باشد یا رئیسی و تتلوی معلوم‌الحال! آنهایی که به جای برنامه و تمرکز روی ارائه راه‌حل‌هایی برای برطرف ساختن معضلات کشور به فکر راه انداختن شویی برای جذب مردم هستند بیشترین و بی‌انصاف‌ترین مقصران ماجرا هستند. آنهایی که در مسیر رای‌آوری هدفشان وسیله را توجیه کرده و برای رسیدن به صندلی ریاست به هر عملی دست می‌زنند. آنها مقصرند و مردم و سلبریتی‌ها که اجازه می‌‌دهند این سوء‌استفاده صورت گیرد و گهگاه تکرار شود در رده‌های بعدی قرار می‌گیرند.

درسی که نمی‌گیریم
اما از همه اینها ناراحت‌کننده‌تر این موضوع است که اجازه دهیم هر دوره همین روال مجددا صورت گیرد و دچار فراموشی شده و باز به کسانی که درک سیاسی ندارند اعتماد کنیم و اجازه بدهیم سیاسیون خود را در پس چهره‌های محبوب جامعه پنهان کنند و رای‌مان را با روش‌هایی تدلیس‌گونه بگیرند. کاش این دفعه پشیمانی و استغفار دفعه آخر باشد و سلبریتی‌‌ها یاد بگیرند فقط به مشارکت در انتخابات تشویق کنند نه رای به فردی که حتی توان مطالبه‌گری از او را ندارند.

نویسنده: مائده شیرپور

0